ԱՆԼԱՅՆ ՎՃԱՐՈՒՄ

Ծխական Տուրք

Մեր փոքր , բայց կարեւոր ներդրում է Ազգային-Համայնքային կառոյցների Պահպանման համար

Սիրելի ժողովուրդ, Թեհրանի հայոց Թեմական Խորհրդի որոշմամբ՝ Ծխական Տուրքի վճարումը Ձեզ համար դիւրացնելու նպատակով՝ այսուհետ կարող էք կատարել այս կայքի միջոցով, որով օգտակար կը հանդիսանաք թեմիս ազգային-համայնքային կառոյցների պահպանման գործին:

ԾԽԱԿԱՆ ՏՈՒՐՔԻ ԱՆԼԱՅՆ ՎՃԱՐՈՒՄ

ՈՂՋՈՅՆ ՀԱՐԻՒՐԱՄԵԱՅ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹԵԱՆ

Մարդկային պատմութեան էջերում կան թւականներ ու դէպքեր, որոնք ոչ միայն անանցանելի ու յաշատակելի են, այլեւ էապէս ներշնչող, գօտեպնդող եւ մարդ էակի մտածման հորիզոնը ընդլայնող։

Հայ ժողովրդի ողջ պատմութեան մէջ, ոչ միայն յիշատակելի է 404-405 թւականը, այլեւ իր էութեամբ ներշնչող, զօրացնող եւ միաժամանակ պարտաւորեցնող է, որովհետեւ այդ հայոց տառերի գիւտի թւականն է, տառեր, որոնցմով հայ ժողովուրդը գտաւ իր հոգեւոր ներքին ազատութիւնը, անկաշկանդօրէն ստեղծագործելու, կառուցելու ի խնդիր բարւոք եւ քաղաքակիրթ կեանքի։

Պատմութեան խորքից մեզ հասած Հայկ նահապետի ազատատենչ ոգին մնաց հայոց երկնակամարի վրայ, որպէս երաշխիք ազատութեան եւ խաղաղ կեանքի։ Հայկեան արիւնը իր երակներում զգացող ամէն մի հայ, միշտ գործել ու ապրել է յանուն ազատ ու խաղաղ, ստեղծագործ ու բարեգործ կեանքի։

Այս տարի, դէմ յանդիման ենք կանգնած այնպիսի մի թւականի, որին հարիւրաւոր տարիներ անընդհատ երազել, տենչացել եւ դրա իրագործման ճանապարհին ծով արիւն ենք հոսեցրել։ 28 մայիս 1918 թւականի յիշեցումն իսկ բաւական է ամբոխները ներշնչելու, ոգեղինացնելու եւ միաժամանակ յանձնառութեան տակ դնելու յանուն այդ թւականի ձեռքբերած ազատութեան, ազատ եւ ներշնչող կեանքի պահպանման։

Հարիւր տարիներ առաջ հայ ժողովուրդը իր որդւոց արեան հեղումով կերտեց մայիս 28-ն, եւ հայոց երկինքը առաւել պայծառացաւ նւիրական եռագոյնով. ինչ գեղեցիկ են բանաստեղծի բառերը.

Արիւններու եւ սարսափի մէջէն յառնող ով դուն փիւնիկ
Որ բացւեցար մեր աչքերուն դէմ հրաշքի զերդ ծիածան
Ու յոգնատանջ մեր սրտերուն համար եղար մայրական զերդ
Բարձրացուցիր ցեղը կատարներուն ազատութեան։

Այո՛, մեր երկիրն ու ժողովուրդն էլ ՛՛արիւնների՛՛ եւ ՛՛սարսափի՛՛ միջից ելած հիմը դրին հայոց պետականութեան։ Այդ պետականութիւնը հաստատւեց իբրեւ բնական հետեւանք յանուն անկախութեան ու ազատութեան մղւած պայքարին։ Պանծալի յաղթանակները Սարդարապատի, Բաշ Ապարանի ու Ղարաքիլիսէի նրանց նախորդող ճակատամարտում, հայոց պատմութեան մէջ լուսաւոր մի նոր էջ բացին եւ հայ ժողովրդին էլ շնորհեցին նոր կեանքի, յարուցեալ կեանքի տեսիլքն ու անխորտակելի կամքը։

Հայաստանի Հանրապետութեան հարիւրամեակը մի ընթացք է առանց սահմանումի եւ այն մեզ պէտք է մղի մեր կեանքով, յանձնառութեամբ ու մանաւանդ ապագայի նկատմամբ ունեցած մեր հաւատքով դիտելու այս մեծ իրագործումը եւ դրանից մեզ անընդհատ փոխանցող ապրումներով, ներշնչումով ու անապական ոգով շարունակելու մեր աննահանջ պայքարը ի խնդիր նոր հարիւրամեակների կերտման, ամբողջական հայրենիքի տեսլականի իրականացման յոյսով։

Ազատօրէն ապրելն ու ստեղծագործելը աստւածային շնորհք է տրւած մարդուն ստեղծագործութեան հէնց առաջին օրից։ Ազատութիւնը մարդու ինքնուրոյնութեան բնորոշ ազդակներից է, երբ մարդ էակը գտել է իր ազատութիւնը պարտի այն պահել. Պօղոս առաքեալ գաղատացիներին գրած իր նամակում ասում է «Ուստի ամո՛ւր պահեցէք այդ ազատութիւնը եւ վերստին ստրկութեան լծի տակ մի մտէք»(Գղ. 5։1)։ Շարունակելով իր խօսքը առաքեալը շեշտում է, «Եղբայրներ, Աստւած կանչեց ձեզ, որ ազատ լինէք, նայեցէ՛ք միայն, որ այդ ազատութիւնը մարդկային ցանկութիւններ կատարելու պատրւակ չդառնայ, այլ սիրով ծառայեցէ՛ք միմեանց»(Գղ. 5։13)։

Մեր ժողովուրդը իր բոլոր խաւերով կերտեց իր ազատութիւնն ու անկախութիւնը հիմը դնելով իր պետականութեան։ Պետականութիւնը երաշխիք է տւեալ ժողովրդի ստեղծագործ կեանքի, աւելին, պետականութեամբ մարդ անհատը համամարդկային ընկերութեան մասնակից է դառնում այդ ընկերութեան բերելով իր թանկագին նպաստը։

Հայը վեց հարիւր տարւայ ուղղակի եւ անուղղակի պայքարով հիմը դրեց իր պետականութեան եւ շնորհիւ այդ մեծ իրագործման, այսօր ան ամէնուրեք հպարտութեամբ նայում է այդ ազատ պետութեան խորհրդանիշը եղող եռագոյնին։ 1918 մայիս 28-ով նւիրականացած անկախ պետականութիւնը երկուք ու կէս տարւայ կեանք ունեցաւ։ Անկախ պետականութեան. անկախ բառը մի պահ անջատւեց պետականութիւնից, սակայն պետականութիւն իրականութիւնը տարբեր գունաւորումով մնաց շարունակելով իր ճանապարհը միշտ տեսիլքովը իր անկախութեան։

Եօթանասուն երկար տարիներ սփիւռքացած հայը ապրեց, ստեղծագործեց տեսիլքովը անկախութեան եւ անկախութեան խորհրդանիշ եղող եռագոյնին, որովհետեւ այդ անկախութեան մէջ հայը տեսաւ իր ինքնուրոյնութիւնը, իր պատմութիւնն ու յարատեւելու իր կամքը։ Որովհետեւ այդ անկախութիւնը հայուն տւաւ լիովին ինքնիրեն լինելու եւ ինքնիրեն իրագործելու կամքն ու կարողականութիւնը։

Այս օրերին երբ հպարտութեամբ ոգեկոչում ենք մեր հայրենիքի անկախութեան, ազատութեան եւ պետականութեան հաստատման հարիւրամեակը, հարկ է մի պահ կանգ առնել ու խորապէս մտածել այդ մասին։

Ա.- Առաջին հերթին հարկ է ճանաչել, գիտնալ այդ ամեակի պատմութիւնը։ Առանց պատմութեան իմացումին հայը կարող է կորսնցնել իր ճանապարհը, այլ խօսքով մոռացումը պատմութեան, անտարբերութիւնը այդ պատմութեան նկատմամբ մեզ հեռացնելու է մեր արմատներից։

Բ.- Իմացումը մեր ժողովրդի վերջին երկու հարիւր տարիների պատմութեան, մեզ հաղորդակցութեան մէջ է դնելու պատմութիւնը կերտած, ազատութեան բագինի իրենց կեանքը պատարագած հերոսների, Ֆիտայիների, քաջարի մարտիկների հետ, որոնցից շատեր գերեզման չունեցան։ Այո՛ ունեցանք եւ ունենք հազարաւոր անշիրիմ խոնարհ հերոսներ, որոնք իրենց արեան հեղումով լուսաւոր նոր էջ բացին մեր ժողովրդի պատմութեան մէջ։ Այդ հերոսները, պաշտելի այդ էակները հայրենիքի սիրով վառւած, արհամարհեցին մահը եւ իրենց կեանքը ողջակիզեցին յանուն հայրենիքի, յանուն իրենց ժողովրդի արժանապատւութեան։

Գ.- Հարիւրամեակը առիթ է ամէն մի հայի ուխտելու հաւատարիմ մնալ անկախութեան ոգուն եւ լինել յանձնառու իր հայրենիքի խաղաղութեան պահպանման, եւ ստեղծագործի արդար կեանքի ամրապնդման եւ հայրենիքի պաշտպանութեան։

Անկախութեան ամեակի նշումը մեզ մղելու է մեր գիտակցութեան մէջ ամրագրելու մեր ամբողջական հայրենիքի գաղափարը. մեր ամբողջական հայրենիքի վերատիրանալու տենչն ու ձգտումը պիտի դարձնենք մեր կեանքի հաւատամքը։ Ժողովուրդները ապում ու պայքարում են յանուն արդար, պայծառ ու խաղաղ կեանքի։ Այո՛,

Հայ ըլլալուս մենք չտեսանք օր ու արեւ
Որպէս բաժին առինք կեանքէն մեր բախտը սեւ.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Հայ ըլլալուս հանդերձեալիդ դժոխքն ահեղ
Ապրեցանք հո՛ս, մենք ցեղովին ու ամէն տեղ.

Սակայն Քրիստոսի հրաշափառ յարութեան կենսաբեր հաւատքով ապրող մեր ժողովուրդը հաւատաց իր պատմութեան, իր յարութեան, հաւատաց իր տենչերի իրականացման եւ այդ հաւատքով երկնեց իր երգը եւ ուխտեց.

Պիտի հասնի՛նք սրբազան լեռ կատարիդ,
Երբ ջրհեղեղը ռումբերուն գտնէ վերջ,
Ու արիւնի ծովերն հագնին ծիածան
Երբ մորթւած խաղաղութեան աղաւնին
Վերադառնայ արհաւիրքի վիհերէն
Ձիթենիի հաշտարար ճիւղը բերնին՝
Պիտի հասնինք կատարիդ։

Նոյն բանաստեղծը, այս անգամ, զրուցելով հայ դրօշի հետ, գրում է. -

Արիւններու եւ սարսափի մէջէն յառնող ով դուն փիւնիկ
Որ բացւեցար մեր աչքերու դէմ հրաշքի զերդ ծիածան,
Ապա յետ անկման Հայաստանի անկախութեան.-
Հալածական կը թափառիս արդ մեզի հետ, դուն ծովէծով,
Փոթորկածին նաւ մը, ինչպէս արհաւիրքի անդունդի վրայ։
Այլ սրբութեան հետ քեզ կը կրենք մեր սրտերում հայ դրօշ,
Պիտի մնաս դուն հայ դրօշ որքան որ կեանքը մեր մնայ,
Ու փա՜ռք անցնող սերունդներուն որ զոհւեցան քեզի համար
Եւ հազար փա՜ռք ու երանի՜ սերունդներուն այն երջանիկ՝
Որ մայիսի օր մը, դարձեալ յաղթանակի իրենց գնով,
Պիտի տանին քեզ երգելով Արարատի բարձունքներուն։

Ահա խորհուրդը անկախութեան ու պետականութեան. խորհուրդ որ մեզ յագեցնելու է մեր պատմութեամբ, մեր ժողովրդի ազգային ու հոգեւոր գանձերով, այլ խօսքով մեր հայրերի անկողոպտելի գանձերով մեր աչքերը յառած պահելով Արարատի կատարին, որին շատեր եկել նայել են ու անցել եւ հեռացել։ Բանաստեղծի բառերով.-

Հերթը հիմա քոնն է մի պահ
Դու էլ նայիր սէգ ճակատին
Ու անցիր…։

ՍԵՊՈՒՀ ԱՐՔ. ՍԱՐԳՍԵԱՆ - ԱՌԱՋՆՈՐԴ ԹԵՀՐԱՆԻ ՀԱՅՈՑ ԹԵՄԻ
Մայիս 2018
Թեհրան

ԼԵԶՒԻ ԸՆՏՐՈՒԹԻՒՆ

Search

Կապ մեզ հետ

خیابان استاد نجات الهی، شماره 295
تهران 1598873311

No.295, Ostad Nejatollahi Ave.,
Tehran - IRAN

Tel: (+98-21) 88901634, 88901635,
88901636, 88897980, 88897981

Fax: (+98-21) 88892617

info@tehranprelacy.com


Թ. Հ. Թեմի Յարաբերական Մարմնի հետ կապւելու համար՝
pr@tehranprelacy.com