Հայկական անձնանուններ

Հայ ազգի արժանիքներին լաւածանօթ և նրա արժէքներով հպարտ հայ ծնողի համար մեծ նշանակութիւն ունի իր գալիք սերնդի հայապահպանման գործընթացը, մասնաւորաբար սփիւռքեան պայմաններում:
Ուստի, այս ուղղութեամբ նորամանկան սպասող ընտանիքներին օժանդակելու նպատակով է, որ օգտւելով հայկական եւ եւրոպական տարբեր աղբիւրներից, Թեհրանի Ազգային Առաջնորդարանի կայքէջի վրայ է տեղադրւում Հայկական անձնանունների ցանկը:

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԱՆՁՆԱՆՈՒՆՆԵՐ



ԱՆԼԱՅՆ ՎՃԱՐՈՒՄ

Ծխական Տուրք

Մեր փոքր , բայց կարեւոր ներդրում է Ազգային-Համայնքային կառոյցների Պահպանման համար

Սիրելի ժողովուրդ, Թեհրանի հայոց Թեմական Խորհրդի որոշմամբ՝ Ծխական Տուրքի վճարումը Ձեզ համար դիւրացնելու նպատակով՝ այսուհետ կարող էք կատարել այս կայքի միջոցով, որով օգտակար կը հանդիսանաք թեմիս ազգային-համայնքային կառոյցների պահպանման գործին:

ԾԽԱԿԱՆ ՏՈՒՐՔԻ ԱՆԼԱՅՆ ՎՃԱՐՈՒՄ

«ՄԵԴԻԱՄԱՔՍ»Ի ԲԱՑԱՌԻԿ ՀԱՐՑԱԶՐՈՅՑԸ ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍԻ ՀԵՏ

Վարեց՝ ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ ՊՕՂՈՍԵԱՆ

 ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ ՊՕՂՈՍԵԱՆ.- Վեհափառ տէր, ինչպէ՞ս ստացաք Արցախի դէմ Ադրբեջանի կողմից ռազմական յարձակման մասին լուրը:

 ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ.- Ապրիլի 2ի առաւօտեան իմացայ, որ Արցախի որոշ ճակատներում իրավիճակը լարուել է: Անմիջապէս զանգահարեցի Արցախի նախագահ Բակօ Սահակեանին: Բնականաբար, պարոն նախագահը այս դժուար կացութեան ժամանակ ղեկավարում էր դիմադրութիւնը: Ես նախագահի մօտ նկատեցի հաւատքի տոկունութիւն եւ թշնամու ներխուժումը դիմագրաւելու ամուր վճռականութիւն: Մէկ օր անց հեռախօսազրոյց ունեցայ ՀՀ նախագահի հետ՝ յայտնելով պատրաստակամութիւնս օգնելու Արցախին մեր կարելիութեան սահմաններում: Յստակ կերպով ասացի, թէ մենք Սփիւռքում պատրաստ ենք անելու հնարաւոր ամէն ինչ՝ օգտակար լինելու այս պահին:

Որոշեցի անձնապէս այցելել Արցախ, ուր երբեք չէի եղել մինչեւ այս: Հակառակ այն իրողութեանը, որ միշտ էլ Արցախի նախագահը հրաւիրում էր եւ յիշեցնում, բայց առիթ չէր լինում այցելելու համար: Ժամանակը եկաւ, եւ ես որոշեցի, որ պէտք է գնամ Արցախ: Կապ հաստատեցի Գարեգին վեհափառի հետ, եւ մենք միասին որոշեցինք գնալ եւ մեր եկեղեցու զօրակցութիւնը յայտնել Արցախի ժողովրդին, բանակին եւ պետութեանը:

 ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ ՊՕՂՈՍԵԱՆ.- Նշեցիք, որ կամքի տոկունութիւն նկատեցիք Արցախի նախագահի մօտ: Իսկ ի՞նչ տեսաք արցախահայերի շրջանում:

 ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ.- Ժողովրդի մօտ նկատեցի որոշ ապրումներ, երբեմն հակասական, տարբեր: Ժողովուրդը յուսահատ չէ, նա մնում է ամուր կանգնած իր հողին: Բայց այս կացութեան դիմաց, բնականաբար, ժողովրդի մօտ նկատեցի նաեւ մի տեսակ անորոշութիւն: Մարդիկ մտածում են՝ եթէ թշնամին այս կերպով յարձակում գործեց, ապա վաղը կարող է նոյնը կրկնել: Այս զգացումը կարող է ամէնօրեայ տագնապի վերածուել եւ ժողովրդին մղել անորոշութեան: Մենք այս կացութեան մատնուեցինք: Ինչո՞ւ մեր բարեկամ Ռուսաստանը մեզ օգտակար չեղաւ, ինչո՞ւ զինեց Ադրբեջանին եւ նոյն ձեւով չզինեց մեզ: Այս խօսակցութիւնները կային ժողովրդի բոլոր շերտերի շրջանում: Վերջապէս, մեր ժողովրդի մօտ տեսայ բանակի հանդէպ խորը յարգանք:

Բայց այս ամէնից յետոյ, կարծում եմ, երբ ալիքները հանդարտուեն, մենք պէտք է նստենք ազգովի եւ հարցադրումներ կատարենք ինքներս մեզ համար: Կեանքում ուրիշին հարցեր տալը շատ դիւրին է, մեր անձին հարց տալը՝ շատ դժուար: Ուրիշի հանդէպ պահանջկոտ լինելը շատ դիւրին է, մեր անձի հանդէպ՝ շատ դժուար: Այս պարագայում ուրիշներին պէտք է դնենք մէկ կողմ: Նախ մենք՝ Հայաստանը, Արցախը, հայութիւնը, Սփիւռքը՝ որպէս հաւաքական ուժ, պէտք է նստենք եւ մտածենք, թէ ի՛նչ է պատահել, պատահակա՞ն էր դա արդեօք, ծրագրուա՞ծ էր, ինչո՞ւ պատահեց: Միթէ մենք տեղեակ չէի՞նք, որ Ադրբեջանը նման բան է ծրագրում: Եթէ տեղեակ չէինք, ինչո՞ւ տեղեակ չէինք: Նշանակում է՝ պակաս բան ենք արել: Եթէ տեղեակ էինք, ինչո՞ւ համապատասխան կերպով չհամախմբուեցինք: Որտե՞ղ ենք թերացումներ ունեցել, որտե՞ղ ենք յաջողել: Նման հարցադրումները պէտք է անենք անկեղծ, ինքնաքննական մօտեցմամբ: Եթէ հիմա դա չանենք ու հարցին նայենք միայն զգացական մօտեցմամբ, մենք ապագայում աւելի լուրջ վտանգի առջեւ կարող ենք կանգնել: Հետեւաբար, այս հարցերի մասին անկեղծ պէտք է խօսենք:

Իմ սպասումն է, որ թէ՛ Հայաստանի եւ թէ Ղարաբաղի նախագահները ժողովրդի առջեւ հանդէս կը գան յոյս ներշնչող ուղերձով՝ բացատրելով կատարուածը: Զգացական հայրենասիրութեանը պէտք է յաջորդի իրական, գիտակցական հայրենասիրութիւնը:

 ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ ՊՕՂՈՍԵԱՆ.- Մօտ եօթ ամիս առաջ Լիբանանում կայացած մեր նախորդ զրոյցի ժամանակ դուք նշեցիք, որ մեծ սպասումներ ունէք Հայաստանից, Արցախից եւ Սփիւռքից՝ զգացական հայրենասիրութիւնից գործնական փուլ անցնելու իմաստով: Այս չորսօրեայ պատերազմն արթնութեան կոչ դարձա՞ւ հայութեան համար՝ Արցախի եւ հզօր Հայաստան կառուցելու շուրջ համախմբուելու հարցում:

 ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ.- Հայաստանի կամ Արցախի հարցն ամբողջ հայութեան խնդիրն է: Սա սովորական կարգախօս չէ, ազգային իդէալին պատկանող զգացական արտայայտութիւն չէ, այլ ռազմավարական իմաստ է: Արցախը, Հայաստանը եւ Սփիւռքը սերտօրէն կապուած են միմեանց: Երբ խօսում ենք ազգային պահանջատիրութեան մասին, ես դրա հիմքը տեսնում եմ Հայաստանի հզօրացումը:

Հայաստանը մեր իրաւունքների պաշտպանն է: Մենք այդպէս էինք ասում դեռեւս Սովետական Հայաստանի պարագայում: Ազատ եւ անկախ Հայաստանը մեր ժողովրդի արդար դատի դրօշակակիրն է, պաշտպանն է, իրաւատէրն է միջազգային հարթակներում: Ուստի, Հայաստանն ինքը պէտք է զօրեղ լինի, եւ սա մեզ համար առաջնային է: Արցախը Հայաստանի պաշտպանութեան դուռն է, պարիսպն է: Հետեւաբար՝ Արցախն էլ պէտք է պահենք հզօր: Պէտք է հասկանանք, որ բարբարոսների հետ գործ ունենք, ոչ պարզապէս թշնամու, այլ ցեղասպանի հետ: Արցախի հզօրացումը կենսական է: Սփիւռքում Հայ Դատը մեր ամէնօրեայ պայքարն է, մեր ազգային գաղափարների ներուժն է, բայց մենք չենք կարող այն հետապնդել առանց հզօր Հայաստանի եւ հզօր Արցախի:

Եթէ Ցեղասպանութեան հարիւրամեակի առիթով ընդունուած Համահայկական հռչակագիրը չգործածուի իրական կեանքում, կը դառնայ թղթի կտոր: Արցախի հարցը համայն հայութեան խնդիրն է: Այս օրերի ամենագլխաւոր հարցը հայկական բանակի հզօրացումն է, եւ սա անելու համար չպէտք է միայն դիմել Սփիւռքին՝ դրամահաւաք կազմակերպելու համար: Ո՛չ: Իւրաքանչիւր հայ այս ուղղութեամբ անելիք ունի:

Փառք Աստծոյ, մեր ազգի մէջ մենք ունեւորներ ունենք, ովքեր միայն Սփիւռքի մէջ չեն: Այդ ունեւորները նախ եւ առաջ Հայաստանում են, եւ նրանք նախ եւ առաջ պէտք է ներդրում կատարեն: Սովորական հանգանակութիւններով մենք չպէտք է այս հարցերը քննարկենք:

 ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ ՊՕՂՈՍԵԱՆ.- Ի՞նչ դասեր պէտք է քաղեն ՀՀ իշխանութիւններն այս չորսօրեայ պատերազմից: Հիմա շատերը մեր երկրում ակնկալում եւ պահանջում են կտրուկ եւ արմատական փոփոխութիւններ թէ՛ երկրի սահմանների պաշտպանութեան, թէ՛ ներքին կեանքի բարելաւման ուղղութեամբ:

 ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ.- Այս պահից պէտք է դասեր քաղենք, ինքնաքննութեան ենթարկենք մեզ, բայց պէտք չէ այս լոյսի ներքոյ յանցաւորներ փնտռել: Եթէ յանցաւորներ կան, բոլորս էլ յանցաւոր ենք: Ձախողումներն ու յաջողութիւնները բոլորինս են: Այո՛, այն ինչ կատարուեց Արցախում, մեզ պէտք է ազգովի՝ պետութեանը, եկեղեցուն, քաղաքական կուսակցութիւններին, մտաւորականութեանը, բոլորին մղի ինքնաքննութեան: Պէտք է գեղեցիկ, երկար յայտարարութիւններից, կոչերից անցնենք անելիքներին: Եկէք համախմբուենք դրանց շուրջ եւ ձեռնամուխ լինենք Հայաստանի եւ Արցախի ինքնապաշտպանութեանը: Այստեղ կամ այնտեղ գումար հաւաքելով հարցերը չեն լուծւում: Հարցեր կան, որ պարզապէս միայն դրամով չեն լուծւում: Ահաւասիկ, Արցախը ցոյց տուեց, որ Ադրբեջանի կատարելագործուած զէնքերի դիմաց մեր տղաներն իրենց արիւնով յաղթեցին: Հետեւաբար, երբ խօսում ենք վերակազմակերպման, հզօրացման մասին, միայն դրամին չպէտք է նայենք:

Համախմբում է պէտք մեր արժէքների, հաւատքի եւ հայրենիքի շուրջ: Պէտք է հասկանանք, թէ Արցախի շուրջ այս տագնապը ի՛նչ է ասում մեզ: Պէտք է նշանները ճիշդ կարդանք: Սա պատահական բան չէր, կատարուածը լաւ ծրագրուած էր: Տողատակերում բաներ կան, որ պիտի կարդանք: Մենք չենք կարող նոյնը լինել, չենք կարող լինել այն, ինչ էինք երկու շաբաթ առաջ: Նոյնը չպիտի լինենք:

ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ ՊՕՂՈՍԵԱՆ.- Դուք կարեւոր ուղերձով եկաք Արցախ: Ի՞նչ ուղերձ էք տանելու Արցախից:

 ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ.- Իմ ուղերձի բառերը մի երգի մէջ է, որտեղ ասւում է. «Հայեր միացէ՛ք, միացէ՛ք հայեր, Արցախն է մեզ կանչում, օգնութեան հասէք»: Այսօր Սփիւռքը պէտք է գիտակցի, թէ ինչ կացութեան մէջ է Արցախը եւ որ այն Սփիւռքի օժանդակութեան կարիքն ունի: Այս կարիքը միայն նիւթական չէ: Պատերազմն այսօր միայն զէնքով չի մղւում: Այն ունի իր քաղաքական, քարոզչական եւ դիւանագիտական ճակատները: Եւ այս երեք ոլորտներին յատուկ կարեւորութիւն պէտք է տանք: Տղաները հերոսաբար կռուեցին, իմ սպասումն է, որ նոյն մօտեցմամբ մեր դիւանագիտութիւնը պայքարի՝ ոչ կրաւորական, այլ յարձակողական ոգով՝ համախմբուելով մեր ազգի խնդիրների շուրջ:

 ԵԿԱՏԵՐԻՆԱ ՊՕՂՈՍԵԱՆ.- Վեհափառ տէր, կորստի ամենամեծ ցաւն այս օրերին բաժին ընկաւ այն ընտանիքներին, որոնք կորցրին որդի, հայր, եղբայր, ամուսին: Ի՞նչ կ՛ասէք այդ ընտանիքներին:

 ԱՐԱՄ Ա. ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ.- Մենք՝ որպէս պետութիւն, եկեղեցի, ժողովուրդ, պէտք է մեր խոր գնահատանքը եւ երախտագիտութիւնը յայտնենք մեր հերոսների եւ նրանց ծնողների, ընտանիքների նկատմամբ: Հեշտ չէ զաւակ կորցնել: Անչափ գնահատելի է այն նուիրումը, որ մարդիկ պատրաստ են իրենց զաւակներին ճանապարհել Արցախը պաշտպանելու:

Բայց պէտք է զգոյշ մնանք որոշ անձնական, քարոզչական նպատակներից, երբ մարդիկ մեկնում են առաջնագիծ, զինուորական հագուստ հագնում, զէնք վերցնում ձեռքը, լուսանկարւում, տեղադրում այդ լուսանկարը համացանցում եւ իրենց «Արցախի հերոս» հռչակում: Այս երեւոյթները ես նկատեցի որոշ շրջանակներում: Զգոյշ պէտք է լինել այս երեւոյթներից: Բայց միեւնոյն ժամանակ ցանկանում եմ նշել, որ մեր զինուորների եւ նրանց ընտանիքների նկատմամբ մենք յարգանքից աւելին պէտք է ցուցաբերենք: Նախեւառաջ, պէտք է օգտակար լինենք նրանց կարիքներին՝ թէ՛ նիւթական, թէ՛ հոգեբանական: Պէտք է զօրավիգ կանգնենք նրանց:

Անտարբերութիւնը նրանց հանդէպ անթոյլատրելի է: Այստեղ անելիք ունեն բոլորը՝ եկեղեցին, պետական ու համայնքային կառոյցները:

 

 

ԼԵԶՒԻ ԸՆՏՐՈՒԹԻՒՆ

Search

Կապ մեզ հետ

خیابان استاد نجات الهی، شماره 295
تهران 1598873311

No.295, Ostad Nejatollahi Ave.,
Tehran - IRAN

Tel: (+98-21) 88901634, 88901635,
88901636, 88897980, 88897981

Fax: (+98-21) 88892617

info@tehranprelacy.com


Թ. Հ. Թեմի Յարաբերական Մարմնի հետ կապւելու համար՝
pr@tehranprelacy.com