والود سرکیسیان در دوم مرداد ۱۳۴۱ در تهران و در خانواده‌ای مؤمن و پایبند به سنت‌‌های ارمنی چشم به جهان گشود. پدرش ماتئوس و مادرش اوسانا آبدالیان بودند. او دوران تحصیل ابتدایی و متوسطه را در دبیرستان ارمنی سوقومونیان گذراند.

پس از پایان تحصیلات متوسطه، وارد بازار کار شد و به‌عنوان متخصص تعمیر خودرو فعالیت می‌کرد. با شدت گرفتن جنگ تحمیلی ایران و عراق، روحیه وطن‌دوستی و تعهد ملی او باعث شد که در ۱۸ شهریور ۱۳۶۱ داوطلبانه به خدمت سربازی بپیوندد. وی در استان کردستان، شهر سنندج، مشغول خدمت شد و در مقابله با دشمن متجاوز نقش فعالی داشت.

در جریان یکی از مأموریت‌های عملیاتی، هدف حمله دشمن بعثی قرار گرفت و بر اثر انفجار مین از ناحیه پا دچار جراحت شدید شد. پس از انتقال به بیمارستان و طی دوره درمان، بار دیگر به جبهه بازگشت و خدمت خود را ادامه داد. او پس از ۲۵ ماه خدمت، در ۱۸ شهریور ۱۳۶۳ به تهران بازگشت و دوباره وارد محیط کار شد.

والود در سال ۱۳۶۵ با دوشیزه ریما آبدالیان ازدواج کرد و حاصل این پیوند، پنج فرزند به نام‌های سارینه، سونیا، سیونه، سواک و سینتیا بود.

وی تا سال‌های پایانی عمر خود به‌عنوان استادکار ماهر تعمیر خودرو فعالیت داشت، اما به دلیل بیماری و ضعف جسمانی ناچار به بازنشستگی شد.

سرانجام، چند ماه پس از شدت گرفتن بیماری، در روز سه‌شنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۴ چشم از جهان فروبست و به همرزمان شهید ارمنی خود که در دفاع مقدس جان باختند، پیوست.

مراسم یادبود ایشان در روز پنجشنبه 29 آبان 1404 ابتدا در کلیسای تارگمانچاتس مقدس با حضورآراکل کاده‌چیان دستیار اسقف اعظم سیبوه سرکیسیان خلیفۀ ارامنه تهران و شمال، دکتر آرا شاوردیان نماینده محترم ارامنه تهران و شمال کشور در مجلس شورای اسلامی، نمایندگان شورای خلیفه‌گری ارامنه تهران، هیئت پاسداشت ارزش‌های شهدا و جانبازان ارامنه، روحانیون کلیسا و نمایندگانی از بنیاد شهید برگزار گردید و سپس مراسم خاکسپاری ایشان در قطعه جانبازان و اسرا آرامستان ارامنه در جاده خاوران انجام شد.

روحش شاد و یادش گرامی باد

هیئت پاسداشت ارزشهای دفاع مقدس جامعۀ ارامنۀ تهران وابسته به
شورای خلیفه‌گری ارامنۀ تهران و شمال