Պատերազմի վետերան Վալոդ Սարգսեանը ծնւել է 1962թ. յուլիսի 24-ին, Թեհրանում՝ մի բարեպաշտ եւ հայկական աւանդոյթներին հաւատարիմ ընտանիքում։

Հայրը՝ Մատթէոսը եւ մարը՝ Ովսաննա Աբդալեանն էր։ Նա իր տարրական եւ միջնակարգ կրթութիւնը ստացել է թաղի «Սողոմոնեան» հայկական դպրոցում։

Միջնակարգն աւարտելուց յետոյ սկսել է աշխատել՝ որպէս աւտոմեքենաների նորոգման մասնագէտ։ Իրանի-Իրաքի պատերազմն ուժգնանալուց յետոյ՝ հայրենասիրութիւնն ու ազգային պարտքը նրան մղեցին 1982թ․ Սեպտեմբերի 9-ին կամաւոր զինւորագրւել։ Նա իր ծառայութիւնն անց է կացրել Քուրդստանի մարզի Սանանդաջ քաղաքում եւ ակտիւ մասնակցութիւն է ունեցել հակառակորդի դէմ գործողութիւններում:

Գործառնական առաքելութիւններից մէկի ընթացքում նա դառնում է Բասական ուժերի յարձակման թիրախ եւ ռումբի պայթիւնից ոտքի մասից ծանր վիրաւորւում է ստանում։ Բուժումից յետոյ Վալոդը վերադառնում է ճակատ եւ շարունակում ծառայութիւնը։ 25 ամիս ծառայելուց յետոյ՝ 1984թ. Սեպտեմբերի 9-ին, վերադառնում է Թեհրան եւ կրկին աշխատանքի է անցնում։

Վալոդը 1986թ. ամուսնանում է Ռիմա Աբդալեանի հետ եւ բախտաւորւում են հինգ զաւակներով՝ Սարինէ, Սոնիա, Սիւնէ, Սեւակ եւ Սինթիա։

Վալոդը մինչեւ իր կյանքի վերջին տարիները աշխատել է որպէս աւտոմեքենաների հմուտ վարպետ, սակայն վատառողջութեան եւ ֆիզիկական թոյլութեան պատճառով ստիպւած է եղել հանգստի կոչւել:

Նրա հիւանդութիւնը սրւելուց մի քանի ամիս անց՝ 2025թ. նոյեմբերի 17-ին, նա հրաժեշտ տւեց կեանքին եւ միացաւ Իրան-Իրաք պարտադրեալ պատերազմից զոհւած իր նահատակ ընկերներին ու զինակիցներին։

Հանգուցեալի թաղման արարողութիւնը տեղի ունեցաւ հինգշաբթի, 2025թ․ նոյեմբերի 20-ին՝ Սրբ․ Թարգմանչաց եկեղեցում, որից յետոյ դին ամփոփւեց Նոր Բուրաստան գերեզմանատան՝ անձնուրացների եւ ազատորդիների բաժնում:

Թող որ հանգուցեալի հոգին հանգչի խաղաղութեան մէջ եւ յիշատակը յաւերժ լինի։

Իրան-Իրաք պարտադրեալ պատերազմի հայ նահատակների եւ
անձնուրացների արժէքների պահպանման յանձնախումբ