Կիրակի առաւօտեան իր հոգին աւանդեց գաղութիս բազմաբեղուն ազգային գործիչ, երկար տարիներու Իրանի Իսլամական Խորհրդարանում Մէջլիսի անդամ` Վարդան Վարդանեանը, որ 16 երկար տարիներ, որպէս Թեհրանի եւ հիւսիսային իրանահայութեան պատգամաւոր այս աշխարհից հրաժեշտ տւաւ իր ետին թողելով իր այրին եւ երկու զաւակները։

Անցնող 30 տարիներուն հանգուցեալ Վարդան Վարդանեանը ճանաչեցի իբրեւ ազնիւ, քաղաքավար, բարեկիրթ, հաւատացեալ եւ բոլորի նկատմամբ սիրալիր անձնաւորութիւն։

Դժւար է սա պահուն վեր առնել հանգուցեալ Վարդան Վարդանեանի կեանքը, որովհետեւ 83 տարիներու սահմանի մէջ կարելի չէ տալ ամբողջական պատկերացումը։

Այժմ երբ մտաբերում եմ իր ողջ կեանքը կարելի է չորս հանգրւաններով ներկայացնել այն.
Առաջին, իր մանկութիւնը եւ պատանեկութիւնը, որ անցուց պատմական եւ հինաւուրց Նոր Ջուղայում. Երկրորդ, երիտասարդական իր տարիները, որոնք լեցուն էին երազով ու տեսիլքով, երազ ու տեսիլք, որոնց պատւանդանը ազգային ու մշակութային արժէքներն էին. երրորդ շրջանը բազմաբեղուն այն շրջանն էր, որ նա արժեւորեց իր ազգային, պետական, մշակութային եւ ընկերային ծառայութեամբ. չորրորդը համընկնում է Իրանի Իսլամական հանրապետութեան քաղաքական կեանքին, որտեղ նա ինքզինքը լաւագոյն կերպով դրսեւորեց իբրեւ քաղաքական մարդ, պետական անձնաւորութիւն իր հայրենիքին ծառայութեան նւիրեալ սպասաւոր եւ ինչու չէ նաեւ ամբողջ Իրանի տարածքին իր ծառայութիւնը արժեւորող անձնաւորութիւն։

Շատերու յիշողութեան մէջ կենդանի է եւ կենդանի մնալու է Վարդանեանի գործը եւ ինչու չէ նաեւ իր անունը, իբրեւ այդպիսին Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Նորին Ս. Օծութիւն Տ. Տ. Արամ Ա. Կաթողիկոսը իր կուրծքը զարդարեց Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Ասպետի շքանշանով։

Ազգային մեր կեանքին մէջ նա իր մասնակցութիւնը բերաւ Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան Ազգային Ընդհանուր Ժողովին, որպէս ներկայացուցիչ ողջ իրանահայութեան։

Այս տխուր առիթով յանուն Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկոսութեան եւ անոր Միաբանութեան, Թեհրանի Հայոց Թեմի Պատգամաւորական ժողովի, Կրօնական, Թեմական եւ Հաշւեքննիչ մարմինների եւ ողջ ժողովականութեան, խորազգաց մեր ցաւակցութիւններն ենք յայտնում իր այրիին, զաւակներուն, փեսային, թոռնուհուն եւ ընտանեկան բոլոր պարագաներուն։

Յիշատակդ անթառամ մնայ սիրելի Վարդան, խաղաղութիւն քո հոգիին եւ հանգիստ աճիւններիդ։

ԱՂՕԹԱՐԱՐ՝
ՍԵՊՈՒՀ ԱՐՔ. ՍԱՐԳՍԵԱՆ
ԱՌԱՋՆՈՐԴ ԹԵՀՐԱՆԻ ՀԱՅՈՑ ԹԵՄԻ